Een Roman Palace, ook wel bekend als Palatijn of Palazzo Romano, is een type gebouw dat voornamelijk werd gebruikt door de Romeinse keizers om hun paleizen op te richten. Deze luxueuze verblijven werden meestal in het centrum van Rome en andere belangrijke steden gelegen om dichtbij de machtscentra en symbolen van macht en weelderigheid te zijn.
De geschiedenis van de Roman Palace
De conceptuele basis voor een Palazzo Romano ontstond al vroeg tijdens het Republikeinse Rome. romanpalacecasino.nl Hier werd de architektonische stijl die zou worden gebruikt om deze palazzi te bouwen, verfijnd in de 2e en 1e eeuw voor Christus onder invloed van Hellenistische architectuurstijlen uit Griekenland.
Onder het keizerlijke Rome ontwikkelde dit concept echter een andere richting. Keizers als Augustus en Trajanus bouwden de grootste paleizen in de geschiedenis van Rome, die waren vervaardigd met massale steenblokken uit Neder-Marokko. De architectonische kenmerken van deze gebouwen zijn nog steeds te zien.
De meest bekende en best bewaarde Roman Palace is het Palatijn in Rome, gelegen aan de linkeroever van de Tiber. Het was een paleis met 300 kamers dat werd opgetrokken door keizer Augustus’ architect Vipsanius Agrippa. In deze gebouwen woonden en werkten de keizers.
Hoe werkt de conceptuele Romeinse Palace?
De conceptuele Roman Palace, als onderdeel van het geheel van macht en invloed die Rome ooit bezat, vormt een uitdrukking van staatscapaciteit. Vanwege hun opulence vertegenwoordigen deze gebouwen niet alleen de persoonlijke rijkdom maar ook de machtsuitoefening van de keizers.
De meest karakteristieke aspecten zijn het gebruik van grote delen stenen, zoals travertijn en basalt in combinatie met versieringen op de sokkels. Het Palatijn wordt voornamelijk gekenmerkt door monumentale gebouwen die waren gebouwd om de macht en weelderigheid te verhullen.
Het principe van een Roman Palace is meestal gericht op het creëren van indrukwekkende architectonische verblijven waarbij de rijkdom, macht en invloed worden uitgedrukt. Zo ziet men aanvankelijk vooral monumentale gebouwen die waren bedoeld om te getuigen van Romeinse weelderigheid.
Types of Roman Palace
Onder het keizerlijke tijdperk werden er meerdere soorten palazzi opgebouwd door de verschillende keizers, waarvan enkele zijn overgeleverd tot aan heden. Elk type werd geselecteerd in functie van de behoeften voorhandend.
- Het “Domus” was een Romeins woningtype dat gewoonlijk met zeer dure materialen is opgebouwd.
- De “Palatijn” die bestond uit gebouwen van meerdere niveaus, zoals het Palatijnpaleis in Rome
- De privéverblijven werden zelden afgesloten.
Onderdelen en kenmerken
Vele onderdelen maakten deel uit van een Palace. Vaste elementen zijn te vermelden:
De meeste palazzi werden voorzien van monumentale portiek, gebouwd in het midden of aan weerszijden. Eén van de opvallende kenmerken is de gebeeldhouwde decoratie met zuilen.
Het gebruik van massieve materialen en ornamenten zijn typerend voor een Palace. Sommige typisch soorten materiaal waren:
Ook de sfeer in deze gebouwen was bijzonder luxueus aangezien ze meestal geïnteresseerd werden door keizers, waarbij het ook over een privéterrein ging.
Levendigheid en recreatie
Veel palazzi hebben uiteindelijk worden opgeruimd om ruimte voor andere bouwwerken te creëren. Toch zijn er nog diverse pleinen gelegen in Rome die hiermee verbonden zijn, zoals de Piazza Montecitorio.
Advantages and Limitations van de Roman Palace
Een van de voornaamste voordelen is het aantrekken van macht en invloed door middel van hun grandeur. Anderzijds wordt met het uiten van rijkdom opnieuw machtsuitoefening versterkt, waardoor een gelaagd systeem tot stand kwam die voornamelijk gericht was om de staatscapaciteit te laten zien.
Mislukkingen en misvattingen
De constructie van deze gebouwen ging vaak gepaard met hoge kosten. Omdat er weinig afwijkende vormgeving werd toegepast, kunnen moderne paleizen worden geïdentificeerd op basis ervan.
Ook al heeft men verwacht dat de Palace veel invloed had op het dagelijkse leven van Rome in zowel materiële als immateriële aspecten, noch een doorzichtbare relatie bestond tussen beiden. Zo is het niet waar te betogen dat er bijvoorbeeld enige vorm van sociale controle was die gebouwd werd rondom de Palace.
Overheidsbeleid en reglementering
De constructie en bouw van Romeinse Palazzi werd in ieder geval beïnvloed door overheidsmaatregelen. Zo werden er maatregelen getroffen om te zorgen dat een dergelijke invloed op de samenleving zou niet misbruikt worden.
Natuurlijk gebruik en veiligheidsaspecten
Vele paleizen bleven onverdeeld naarmate van hun bezit en eigendom. Bij overlijden werden vaak deze domeinen geërfd door familieleden, wat er in de meeste gevallen ook werkelijk toegepast werd.
Door het grootschalige materiaalbezit zijn dit gebouwen veel moeilijker onder te brengen voor iedereen. Zeer zeldzaam kan een bezoeker overwegen om aanbod en prijs in ogenschouw te nemen van de hoge grondprijzen die hier meestal aan verbonden zijn.
De ontsluiting van Romeinse Palazzi maakt het voor ieder mogelijk de historische context van het gebied waar de constructie gelegen was, beter te begrijpen.
Het is voornamelijk verantwoordelijkheidsgericht om hierbij ook rekening te houden met een toekomst die niet enkel bepaald wordt door de bezitters.